Op een workshop over voeding zag ik een video van een moeder die haar baby van vier en een halve maand voor het eerst een fruithapje geeft. De baby zit enthousiast te trappelen als het eerste hapje nadert. Hij trekt een grimas bij het proeven van de vreemde smaak, verslikt zich in de dikke substantie maar begroet nog geen minuut later weer even enthousiast het volgende hapje.

Nogal wat ouders deinzen terug voor deze eerste reactie omdat ze denken dat hun baby het hapje niet lekker vindt of er nog niet aan toe is of omdat ze bang zijn voor verslikken of verstikken. Op de video was mooi te zien hoe snel de baby door had hoe je die voeding weg moet slikken, en de proestbuitjes leken hem volstrekt niet te deren. Lukt het om dit eerste drempeltje te nemen en langzamerhand verschillende soorten voeding te introduceren, dan vervangt de bijvoeding allengs (een deel van) de zuigvoeding.